دیشب در یک جلسه عمومی که تعدادی از متخصصین کشور حضورداشتند شرکت کرده بودم یک بحث علمی خوب و ارزشمندی بین افراد بوجود آمد که مرا به فکر واداشت !!!!

نیم عمر دامپزشکی ؟؟؟

راستی راستی بعد از فارالتحصیلی از رشته دکتری دامپزشکی چه میزان از اطلاعات علمی وعملی یاد گرفته شده در دوران ۶ تا ۷ ساله دانشجوئی میتواند همچنان ارزشمند باشد و به درد فارغ التحصیلان این رشته بخورد ؟؟؟؟

هر علمی یک نیم عمری دارد و  تا زمانی که آن علم برای حل مشکلات و .... کار ساز باشد نیم عمر آن علم محسوب میشود و میتواند تعیین کننده باشد.

کارمندان فعلی ادارات وسازمانهای دامپزشکی و .... چه میزان از علوم دامپزشکی بهره میگیرند ؟؟؟؟

مسئولین فنی شرکتهای بخش خصوصی که قانونا باید عهده دار مسائل فنی باشند در حد یک منشی دیپلمه دارند از علمشان استفاده میکنند و حداقل ما در استان قم از مسئولین فنی مراکز خرده فروشی و پخش واکسن در حد  یک تهیه کننده آمار استفاده میکنیم وبه نظر میرسد ما داریم سرمایه های انسانی دامپزشکی را بدلیل شرائط موجود در کشور و بحث اشتغالزائی از دست میدهیم ؟؟؟؟

اگر مسئولین فنی یاد شده قرار بود برای تهیه و  تنظیم آمار تربیت شوند و گزارشهای هفتگی وماهیانه و سالیانه و.... تهیه کنند دیگر احتیاج به دروس آناتومی - پاتولوژی - انگل شناسی - ویروس شناسی ودهها  عنوان مطالب علمی و پایان نامه و .... نبود ؟؟؟

بنظرم مسئولین دامپزشکی کشور باید در این خصوص یک فکر اساسی کنند و شآن دامپزشکی را با بهانه های اشتغالزائی و... از بین نبرند ؟؟ این مسئولین فنی که هر روز به صورتهای مختلف داریم به بازار عرضه میکنیم در آینده تمام آن علوم فراگرفته را فراموش کرده ودر حد یک دیپلمه باید در این جامعه حضور داشته باشند با عنوان دکتر !!!!!!!!!!!!!!

پیشنهاد میکنم در راستای حل معضلات دامپزشکی در هر استان شامل بیماری شناسی - آسیب شناسی - بهداشتی  و........  هر مسئول فنی در طول سال حداقل یک مقاله علمی موظف باشد ارائه نماید و این تحقیق وتفحص علمی مبنای  ارزشیابی افراد باشد نه شرکت در سمینار وکنفرانس و ..... ( البته شرکت در این کنفرانسها میتواند مفیدباشد !!!!؟؟؟ )